Nematerijalno kulturno nasljeđe. Teorijsko određenje i stanje zaštite nematerijalnog kulturnog nasljeđa u Bosni i Hercegovini

Sažetak

Rad predstavlja jedno od poglavlja master teze ˝Modeli prezentacije nematerijalnog kulturnog nasljeđa u funkciji razvoja kulturnog turizma u Bosni i Hercegovini˝ u kojem se autor bavi istraživanjem odnosa između modela prezentovanja nematerijalnog kulturnog nasljeđa (smotre i festivali folklora) i modela razvoja kulturnog turizma. U radu se pošlo od pretpostavke da su modeli prezentacije nematerijalnog kulturnog nasljeđa, i pored svoje atraktivnosti, svrha sami sebi, te da je osnovni cilj prezentacije nematerijalnog kulturnog nasljeđa vezan za programske sadržaje, a manje za organizacione zbog čega je razvoj publike zanemaren, kao što su zanemareni i drugi socio-ekonomski efekti vezani za održivi razvoj kulturnog turizma. Da bi se ova pretpostavka dokazala, istražene su oblasti praktičnih politika kulture i turizma, odnosno pitanja stanja zaštite i prezentacije nematerijalnog kulturnog nasljeđa, stanja u kulturnom turizmu i turizmu u Bosni i Hercegovini, te postojeći organizovani modeli prezentacijen nematerijalnog kulturnog nasljeđa u Bosni i Hercegovini. Predstavljeni dio rada iznosi definiciju nematerijalnog kulturnog nasljeđa, elemente nematerijalnog kulturnog nasljeđa, te modele zaštite ovog oblika nasljeđa u skladu sa UNESCO-vom Konvencijom o zaštiti nematerijalnog kulturnog nasljeđa iz 2003. godine. Bosna i Hercegovina je 2008. godine potpisala ovu Konvenciju, te je u vezi s tim u radu dat pregled zakonodavne i institucionalne zaštite ovog oblika nasljeđa. Trenutkom potpisivanja UNESCO-ve Konvencije o zaštiti nematerijalnog kulturnog nasljeđa države potpisnice u svojim zakonodavnim i institucionalnim okvirima nastoje usvojiti najbolji model zaštite i očuvanja ovog oblika kulturnog nasljeđa, model koji Bosna i Hercegovina tek treba pronaći.